Dünyadaki İlk Mancınık

Dünyadaki İlk Mancınık

ilk mancınık

ilk mancınık

Dünyadaki ilk mancınık M.Ö. 500 yıllarında Yunanlılar ve Kartacalılar tarafından kullanılmıştır.

Çok ağır gülleleri fırlatmaya yarayan mancınıklar, M.Ö. 500 yıllarında Yunanlılar ve Kartacalılar tarafından kullanılıyordu. Yapılışlarının ise daha eski tarihlere dayandığından kuşku yoktur. Bu mancınıklar, iki ayrı türdeydi. Bazıları, dev kaya parçaları ya da alevli toplar fırlatıyordu. Bazılarından ise, çok büyük oklar ya da gülleler atmak için yararlanılıyordu. Menzilleri ise yaklaşık 500 metreydi. Ortaçağ’da bu silah, daha da geliştirildi.

Mancınık, diğer adı ile Katapult, Orta Çağda savaşlarda ve kuşatmalarda, duvarları hasara uğratmak için kullanılan, bir kol kullanılarak uzak mesafelere fırlatmalar yapabilen kuşatma makineleridir. Katapult adı Yunancada karşı ve fırlatmak adlarının birleşmesiyle türetilmiştir.

Mancınık Çeşitleri ve Mancınık Modelleri: Trebuchet, Mangonal, Katapult ve Ballista gibi.

Mangasına taş, katı demir, katı kurşun, yanan ot, sıcak zift veya lav konulabilir. Ayrıca Grek ateşi veya diğer adıyla Rum ateşi, mancınıkla atılmaktadır. Suda bile sönmeyen Grek ateşi Bizanslılar tarafından İstanbul’un Fethi’nde de kullanılmıştır. Bu mancınıklar o zamanlarda geliştirilen en etkili ve büyük silahlardı. Bizanslılar mancınıklarıyla Grek ateşi atmışlar ve Osmanlılara büyük zarar vermişlerdir. Mancınık, MÖ. 5. ile 3. yüzyılda Çin’de icat edilmiştir. Başlangıçta, ok atmakta kullanılan büyük sehpalı yay anlamına gelen mancınık, yıllar sonra kargı, mızrak ve taş atmakta kullanılan makina anlamını taşımaya başladı.Mancınığı ilk kullanan Yunanlılar’ dır.

Mancınığın yayı, önceleri boynuzdan yapılırdı. Ama kısa bir süre sonra, bunun, elde kullanılan küçük mancınıklar için yeterli olmasına karşılık, ağır mızrak ve taşları atacak güçte olmadığı anlaşıldı. Yeni silahta, boynuzdan yapılan yayın yerine, iki sağlam ağaç kol takıldı ve yay teli, bu kolların uçlarına bağlandı. Kolların öteki uçları, bükümlerin arasına sokulur, bu düzenek, bir ağaç çerçeve içine takılır, ya çerçeveye sokulan çubuklarla ya da mandallı bir çarkla sıkılırdı.
Bir diğer versiyonu mangoneldir; bu silah, merkezinden bir mille hareket eden uzun bir koldan meydana gelmekteydi. Kolun bir ucunda taş atmaya yarayan bir sapan vardı. Öteki ucu ise, çekme halatlarına bağlanıyordu. Atış sırasında birkaç kişi, halatları, hızla çekip, kolu kaldırıyorlardı ve öteki uçtaki taşı atıyorlardı.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.